Levens Hall, Windermere en Ulswater

Reislog van onze trip naar het Lake District en North Yorkshire in mei 2019
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Pieter
Beheerder
Berichten: 511
Lid geworden op: 15 sep 2012, 21:44
Contacteer:

Levens Hall, Windermere en Ulswater

Bericht door Pieter » 13 mei 2019, 19:59

Gisteren hebben we al een tipje van de sluier gelicht, Levens Hall house and gardens was vandaag ons doel. De tuinen bestaan voor een flink deel uit taxusbomen welke in allerlei vormen zijn geknipt.
Dit noemen ze een topiary en die van Levens Hall zijn de oudste ter wereld. Nu hebben we wel vaker taxusbomen gezien, ook wel in een vorm gesnoeid, maar hier is het wel heel apart. De oudste bomen staan er al sinds 1690 en eentje is in de vorm van een enorme paraplu gesnoeid, je kunt er zelfs onder zitten.
Het huis zelf is ooit in de 13e eeuw begonnen als een versterke toren (Pele Tower) en door opvolgende generaties uitgebouwd tot wat het nu is. De familie heeft een vooruitziende blik gehad, want veel van het origineel is bewaard gebleven zodat je kunt zien waar de uitbreidingen gedaan zijn.
Sinds vorig jaar hebben ze er een stuk nieuwbouw bij, waar je kunt eten. Heel hip trouwens, ik zou er nog wel iets van mijn gading kunnen vinden, maar dat geldt niet voor iedereen. De cappuccino was er lekker en mijn stukje bananen-chocolade-pindakaascake smaakte best wel :lach2: .
Na ons bezoek hebben we een mooie route opgezocht richting Lake Windermere, lekker slingeren door het landschap met soms verrassende uitzichten. De weg langs het meer is een beetje teleurstellend te noemen, heel af en toe is er een glimps te zien van het meer en plekjes om te stoppen zijn zeldzaam.
In Bowness-on-Windermere was het gruwelijk druk, geen parkeerplaats te vinden, of je moet al een heel eind lopen om bij het meer te komen. Het stond er vol met bussen en auto's, je brak er je nek zelfs over een paar busladingen Aziaten :lach2: . Niet ons ding, dus geen stop gemaakt ondanks dat er ook nog gegeten moet worden.
Op naar Ulswater, wat volgens velen mooier is dan Lake Windermere, en wel via de Kirkstone Pass. Hier hebben we in de Kirkstone Pass Inn (hoe toepasselijk) een hapje gegeten. Verwacht er geen hoogstandjes qua eten, maar het prima om snelle hap te doen. De Inn zelf is al heel oud, 1496 staat er op de gevel te lezen en ik waag het niet te betwijfelen. Als hoogte wordt 1481 voet opgegeven (451 meter) en het uitzicht richting Windermere is prachtig.
Je ziet zelfs een groot deel van de andere weg naar boven, deze wordt the Struggle genoemd vanwege de steile hellingen. De weg naar Ulswater is op plekken ook behoorlijk steil, maar dat ging voor ons bergaf, dus geen problemen daar :knip2: .
De weg langs Ulswater is wel leuk om te rijden, er zijn veel plekjes om te stoppen en er is veel van het meer te zien. We willen deze week nog een dagje stomen op het meer, zo zien we het weer eens van een heel andere kant.
Er zijn een aantal stops langs het meer waar van alles te zien is en we kunnen met het ticket heel de dag op en afstappen.
Ulswater is toch echt heel anders van Windermere, waarbij de laatste meer bebost is met grote oude bomen. Windermere is wel zo'n beetje de goudkust van het Lake District, wat ook meteen de drukte verklaard.
Vanaf Ulswater zijn we weer richting huis gegaan, met een tussenstop bij de super voor wat broodnodige etenswaren.
Zo is er weer een dag vakkundig de nek omgedraaid, dus nu rust, morgen zien we wel weer.

:hallo: :hallo: Pieter
Don't put your mouth into motion, before your brain is in gear.

Plaats reactie